انسان‌ها به‌واسطه قدرتی که دارند، می‌خواهند دیگران را کنترل کنند و در این میان والدین با کنترل برفرزندان خود قصد دارند آن‌ها را به‌خوبی هدایت، تربیت یا مدیریت کنند؛ غافل از اینکه کنترل‌کردن در هر ارتباطی روشی است که باعث می‌شود فرد کنترل‌شونده مقاومت بیشتری پیدا کند. رابطه نوجوان با والدینش نمونه بارز همین کنترل‌گری است. وقتی یکی از والدین قصد دارد اعمال‌نظر و کنترل بیشتری بر نوجوان خود داشته باشد، ارتباطش هم با مشکلات زیادی مواجه می‌شود؛ مشکلاتی که به‌آسانی قابل‌حل نیستند و اغلب هر دوی آن‌ها نیز احساس خوبی ندارند. برای ایجاد و نگهداری روابط انسانی باید از زور، کنترل، تحریک احساسات، انتقاد، سرزنش، شکایت، غرغر، اذیت و آزار، قهر و کناره‌گیری که در‌واقع به نوعی «کنترل بیرونی» به حساب می‌آیند، دست برداریم و به جای این گونه رفتارهای تخریب‌گر،گوش‌دادن، حمایت، مذاکره، تشویق و دلگرمی، عشق، دوستی، اعتماد، پذیرش، گشاده‌رویی و احترام را انتخاب و جایگزین کنیم.

به گزارش میگنا رسانه اول روانشناسی و تاب آوری خوش‌بینی بیشتر به انتظار مثبت نسبت به آینده مربوط می‌شود، اما امید با هدف و راهکار همراه است.

پژوهش‌های تازه توجه دانشمندان را به گروهی از داروها جلب کرده است که پیش‌تر بیشتر برای کنترل قند خون و کاهش وزن شناخته می‌شدند و اکنون ممکن است در درمان یکی از مشکلات مهم سلامت عمومی نیز کاربرد داشته باشند.

در دنیای امروز، رسانه‌های اجتماعی، تبلیغات، فیلم‌ها و حتی بازی‌های ویدئویی، استانداردهایی از زیبایی ارائه می‌دهند که “ظاهر” را به یکی از دغدغه‌های نوجوانان تبدیل کرده؛ نوجوانانی که در فرایند هویت‌یابی قرار دارند، بیشتر از هر گروه سنی دیگری تحت تأثیر این کلیشه‌های اغلب غیرواقعی و دست نیافتنی قرار می‌گیرند و تلاش می‌کنند خود را با این الگوها تطبیق دهند. اما آیا این استانداردها واقعی‌اند؟.

معاونت انتظامی و رسیدگی به تخلفات سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره کشور، در خصوص منابع آزمون صلاحیت حرفه‌ای، اطلاعیه‌ای صادر کرد.

بررسی جدید یک گروه بین‌المللی از پژوهشگران نشان می‌دهد که سه ژن ممکن است عامل ارتباط ۶ اختلال روانی از طریق نشانگرهای زیستی مشترک به یکدیگر باشند.

محققان در مطالعه‌ای تازه، با تمرکز بر تجربه‌های عاطفی نوجوانان در محیط خانواده، کوشیده‌اند ارتباط این تجربه‌ها را با رفتارهای دیجیتال و استفاده مداوم از شبکه‌های اجتماعی بررسی کنند.

مهاجرت از کشوری به کشور دیگر، موجب فقدان عمیقی می‌شود. نگرانی های جدید سیاسی، غرق شدن در اصطلاحات ظریف زبان جدید، سازگاری با فرهنگ جدید یا چگونگی استفاده از سیستم‌های مراقبتی بهداشتی و آموزشی از چالش‌های فردی است که تصمیم به مهاجرت می‌گیرد.

یک روانشناس خانواده با بیان این که تفاوت فرهنگی به خودی خود تهدیدی برای ازدواج نیست، گفت: موفقیت در ازدواج های دوقومیتی به میزان انعطاف پذیری، مهارت گفت و گو و توانایی زوجین در رسیدن به توافق های مشترک بستگی دارد.

در دهه‌های گذشته، بخش بزرگی از ادبیات روانشناسی بر این فرض استوار بود که سلامت روان عمدتا حاصل ویژگی‌های فردی، سبک‌های مقابله‌ای و تصمیم‌های شخصی است. اما پژوهش‌های جدید به‌تدریج این تصویر را پیچیده‌تر کرده‌اند. امروز بسیاری از روانشناسان، جامعه‌شناسان و متخصصان سلامت عمومی بر این باورند که بخش مهمی از رنج روانی انسان‌ها نه در درون آنان، بلکه در شرایطی شکل می‌گیرد که در آن زندگی می‌کنند. سازمان جهانی بهداشت نیز تاکید می‌کند که وضعیت اشتغال، امنیت اقتصادی، کیفیت مسکن، آموزش، روابط اجتماعی و دسترسی به خدمات عمومی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده سلامت روان هستند. به بیان دیگر، ذهن انسان در خلا عمل نمی‌کند و محصول پیوسته تعامل با محیط اجتماعی است. این تغییر نگاه، پیامد مهمی برای فهم بحران‌های روانی امروز دارد. اگر اضطراب، افسردگی، فرسودگی و احساس تنهایی در بسیاری از جوامع رو به افزایش است، شاید لازم باشد به جای جستجوی صرفِ نقص در افراد، به ساختارهای اجتماعی مولد فشار نیز توجه کنیم. آمارهای جهانی نشان می‌دهد نابرابری اقتصادی در بسیاری از کشورها طی دو دهه اخیر افزایش یافته و همزمان احساس ناامنی شغلی، بی‌ثباتی درآمد و نگرانی درباره آینده به بخشی از تجربه روزمره میلیون‌ها نفر تبدیل شده است. سازمان جهانی بهداشت گزارش می‌دهد که نابرابری درآمدی در بسیاری از کشورها به یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد شکاف‌های سلامت تبدیل شده است. در چنین شرایطی، پرسش اصلی دیگر این نیست که چه مشکلی در افراد وجود دارد؟ بلکه این است که چه چیزی در شیوه سازمان‌دهی زندگی اجتماعی موجب تولید این حجم از رنج روانی شده است؟ پاسخ به این پرسش نیازمند پیوند دادن روانشناسی با جامعه‌شناسی است پیوندی که می‌تواند تصویر کامل‌تری از انسان معاصر ارائه دهد.