محققان میگویند ارتباط خودشیفتهها با چتباتها میتواند مشکلساز باشد و باعث وابستگی فرد به هوش مصنوعی شود.
شده تا به حال شاهد این باشید که یک اشتباه ساده در فضای مجازی، به آتشی سهمگین تبدیل شود که زندگی و شغل فردی را نابود کند؟ شده ته دل تان خوشحال شوید و بگویید: آهان! حق اش بود؛ خیلی دور برداشته بود! در این مقاله بررسی میکنیم که چرا ذهن ما، به جای قضاوت درباره رفتار، به قضاوت درباره شخص میپردازد و چگونه این تغییر، پاسخهای تند و خشن را در نظر ما موجه جلوه میدهد.
بسیاری از والدین عکسها و سایر جزئیات مربوط به فرزندانشان را منتشر میکنند، اما تعداد کمی از آنها عواقب آن را برای حریم خصوصی، استقلال و ایمنی در نظر میگیرند.
یک روانشناس با تشریح نقش خاله و عمه در رشد روانی کودک و نوجوان گفت: این شخصیتها، بدون آنکه جایگزین والدین شوند، میتوانند بهعنوان منابع حمایتی مکمل، فضایی امن برای گفتوگو، شکلگیری هویت مستقل و تقویت تابآوری فرزندان فراهم کنند؛ ضمن آنکه وابستگی کودک یا نوجوان به آنها، لزوما نشانه کمتوجهی والدین نیست.
ممکن است شما از صدا یا ظاهرتان خوشتان نیاید یا شاید احساس میکنید نمیتوانید کاری را درست انجام دهید.شاید هم شما احساس ناکافیبودن، خوبنبودن یا بیارزشبودن داشته باشید. ازخودبیزاری همین قربانیکردن خود و مثل این است که کسی تمام مدت در کنارتان از شما انتقاد و به تمام نقایصتان اشاره کرده و شما را برای هر اشتباهی سرزنش میکند.
فرسودگی شغلی ناشی از استرس مزمن مدیریتنشده، یکی از عوامل اصلی بیخوابی در کارمندان است که سازمانها میتوانند با اقداماتی نظیر استعدادیابی، مدیریت منطقی حجم کار و ارتقای برنامههای رفاهی واقعی، از بروز آن پیشگیری کنند.
زیگموند فروید، متخصص مغز و اعصاب اتریشی، بنیانگذار روانکاوی بود، یک نظریه و روش درمانی انقلابی که اساساً تمرکز روانشناسی را به سمت ذهن ناخودآگاه تغییر داد.
یک روانشناس با هشدار نسبت به رواج افراطی جراحیهای زیبایی در جامعه، بهویژه میان جوانان گفت: این جراحیها درمان دردهای روانی نیستند و ریشه این تقاضای فزاینده اغلب در تصور نادرست از بدن و فشارهای شبکههای اجتماعی نهفته است که ارزش انسان را صرفا در ظاهر او خلاصه میکند.
نتایج تحقیق جدید نشان داد، بیش از نیمی از کودکانی که خیلی زود و قبل از ۳۲ هفته بارداری به دنیا میآیند، در سن پنج سالگی آمادگی ورود به مدرسه ندارند.
یک روانشناس اظهار کرد: افرادی که خودپنداره مثبتی دارند، دارای «تنظیم درونی» هستند و کمتر تحت تأثیر فشارهای بیرونی مانند مدگرایی قرار میگیرند، در حالی که تأثیر خودپنداره منفی به این صورت است که افرادی که خودپنداره ضعیفی دارند، برای کسب تأیید بیرونی، بیشتر مستعد الگوبرداری از رفتارهای پرخطر یا پوششهای نامناسب هستند.