از پرستاری تا پاسداری؛ مسیر زندگی شهید خوشبخت به روایت پدر

علی اوسط خوشبخت، پدر شهید جنگ رمضان «امیرحسین خوشبخت» در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم از کرج گفت: امیرحسین از کودکی به جلسات قرآن و روضه ویژه علاقه‌مند بود و مادرش از کودکی او را به کلاس قرآن می‌برد. وی از همان ابتدا به‌صورت شهیدوار زندگی می‌کرد؛ گویی خداوند از ابتدا او را برای این مسیر و شهادت انتخاب کرده بود.

وی افزود: امیرحسین در کنکور سراسری در دانشگاه دولتی، رشته پرستاری قبول شد، اما این موضوع را به ما اطلاع نداده بود. به خواهرش نیز گفته بود این موضوع را به پدر و مادر نگو زیرا من می‌خواهم پاسدار شوم و اگر آن‌ها از این اتفاق مطلع شوند ممکن است اصرار کنند که به دانشگاه دولتی که قبول شده‌ام بروم و در آنجا ادامه تحصیل دهم.

پدر شهید جنگ رمضان «امیرحسین خوشبخت» مطرح کرد: سپس او در آزمون دانشگاه امام حسین(ع) شرکت کرد و پذیرفته شد و دوره‌های آموزشی خود را در آن دانشگاه سپری کرد. در این میان، من به‌عنوان پدر، از سر دلسوزی و با توجه به اینکه ما از آینده و اتفاقات پیش‌رو آگاه نیستیم، مشاوره‌ها و توصیه‌های پدرانه‌ام را به او ارائه می‌کردم.

خوشبخت اذعان کرد: من کارمند دانشگاه هستم و سعی می‌کردم برای ترقی و رشد فرزندم مشاوره‌هایی بدهم تا او دلایل انتخاب شغلش را بهتر بررسی کند. اگر رضایت نداشت، او را تشویق می‌کردم از ورود به این شغل صرف‌نظر کند و برایش برنامه‌های دیگری طرح می‌کردم اما او گفت این شغل را زیر قبه امام حسین (ع) از ایشان خواسته است.

وی با بیان اینکه امیرحسین می‌گفت این شغل آرزوی قلبی او بوده و برای کسب درآمد و موقعیت آن را انتخاب نکرده بلکه به پاسداری علاقه دارد، اظهار کرد: او پس از گذراندن دوره‌های تخصصی، در پایگاه هوافضای اشتهارد مشغول خدمت شد و همچنان به همکاری با بسیج و مسجد ادامه می‌داد و به‌عنوان معاون پایگاه بسیج فعالیت می‌کرد.

پدر شهید جنگ رمضان «امیرحسین خوشبخت» با بیان اینکه او به‌طور مرتب در مجالس عزاداری شرکت فعال داشت و پس از ورود تخصصی‌تر به حوزه موشکی، همواره آرزوی شهادت داشت، تصریح کرد: امیرحسین حدود یک ماه پیش از شهادت، مادرش را با شرط اینکه در آنجا برای شهادت او دعا کند، با هزینه خودش به کربلا فرستاد.

خوشبخت افزود: سپس خودش با یکی از همکارانش به کربلا رفت و یک‌روزه بازگشت. او به فردی در پایگاه که بیشتر با او درد دل می‌کرد گفته بود: من دعای شهادتم را توسط مادرم در کربلا دریافت کردم و خودم هم برات شهادتم را از امام حسین (ع) گرفتم. شهید نوجه‌دهیان از دوستان صمیمی امیرحسین بود که در اغتشاشات دی‌ماه به شهادت رسید.

پدر شهید جنگ رمضان «امیرحسین خوشبخت» بیان کرد: پسرم می‌گفت من پیش از چهلم شهید نوجه‌دهیان شهید می‌شوم. او آرزو داشت که در جنگ با اسرائیل نقش داشته باشد و با لباس پاسداری به شهادت برسد. در اخلاق و رفتار بسیار مهربان و مردم‌دار و مودتش با همسایه‌ها، دوستان، اهالی مسجد و همکاران زبانزد خاص و عام بود.

وی مطرح کرد: پس از شهادتش، بسیاری از افرادی که به هر طریقی او را می‌شناختند، از اخلاق و خصوصیاتش رضایت داشتند و حسرت می‌خوردند، چراکه رفتار او با دیگران متفاوت و همراه با رعایت ادب، اخلاق و حق‌الناس بود. در خانواده نیز چنین بود؛ مانند یک معلم برای من. معتقدم که امیرحسین و دیگر شهدا معلمان من هستند.

خوشبخت اظهار کرد: با توجه به اینکه امیرحسین از 12 سالگی در پایگاه بسیج و مسجد فعالیت داشت، پایگاه محل ایده تدوین کتاب زندگی‌نامه او را مطرح کرده که امیدواریم این اتفاق بیفتد. امیدوارم خون شهدا پایمال نشود و پرچم این انقلاب، با رهبری امام خامنه‌ای و به دست شهدا به دست صاحب اصلی‌اش امام زمان (عج) برسد.

انتهای پیام/