سینماهای سراسر کشور در هفتهای که گذشت در حالی میزبان بیش از 448 هزار مخاطب شدند که گیشه سالنها نیز به فروشی معادل 61 میلیارد تومان دست پیدا کردند.
زمان نامنویسی برای شرکت در آزمون کارشناسی ارشد رشتههای علوم پزشکی سال ۱۴۰۵ که پیش از این اعلام شده بود از امروز ۱۰ مردادماه آغاز میشود، به تعویق افتاد.
امیرسجاد عالیزاده، کارگردان فیلم کوتاه «گگه» میگوید ایده «گگه» از یک سوال ساده اما عمیق شروع شد؛ این که اگر یک قهرمان تمام قدرت جسمانیاش را از دست بدهد، آیا هنوز میتوان او را قهرمان دانست؟ این سؤال او را به سمت رابطه پدری که زمانی پهلوان بوده و امروز روی ویلچر زندگی میکند با پسری برد که تمام تلاشش را میکند تا شأن و هویت پدرش را حفظ کند.
وزیر آموزشوپرورش با تشریح برنامههای تحولی این وزارتخانه، اصلاح برنامه درسی، بازنگری ساختار سازمانی، افزایش اختیار مدارس و تغییر شیوه حکمرانی را از الزامات تحول نظام تعلیم و تربیت دانست.
معاون فرهنگی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی اهواز، توضیح داد: این خوابگاه (دارای سه بلوک مجزا) محل اسکان حدود ۱۸۰ دانشجوی رشتههای مختلف پزشکی، انترنها، دستیاران و دانشجویان تحصیلات تکمیلی از استانهای مختلف بوده است و بر اثر انفجار، شیشهی بسیاری از اتاقها شکسته شد و دانشجویان دچار وحشت شدیدی شدند.
نشست شبهای مستند خانه سینما عصر چهارشنبه ۷ مرداد، به همت کارگروه نمایش انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند و با همکاری خانه سینما برگزار شد. در این برنامه مستند «بدون ایرج» ساخته بهمن کیارستمی به نمایش درآمد و پس از آن نشست نقد و بررسی فیلم با حضور کارگردان برگزار شد.
محسن قصابیان که در سالهای اخیر با ایفای نقش در آثار تاریخی، سیاسی و امنیتی شناخته شده، در سریال «سرباز کوچک امام» چهرهای متفاوت از خود به نمایش میگذارد؛ او در این مجموعه تلویزیونی نقش پدر مهدی طحانیان، نوجوان آزاده دوران دفاع مقدس را بازی میکند؛ شخصیتی که نامش با یکی از روایتهای شناختهشده از دوران اسارت ایرانیان در عراق گره خورده است.
کاوه کاویان، بازیگر سینما و تلویزیون که با نقشآفرینی در آثاری چون «بوتیک»، «مجردها»، «چهره به چهره» و «کتابفروشی هدهد» شناخته میشد، در ۵۹ سالگی درگذشت؛ بازیگری که پس از سالها زندگی در آمریکا، مدتی پیش به ایران بازگشته بود تا بار دیگر فعالیت هنری خود را از سر بگیرد.
ابوذر ابراهیمیترکمان، سفیر ایران در بوسنی، در سوگ اکبر عبدی دلنوشتهای نوشته است؛ روایتی تلخ و شیرین از بازیگری که سالها مردم را خنداند و حالا رفتنش بهانهای شده برای مرور خاطرات، نقشها و روزهای دور.
به عکسهای یادگاری مدرسههای چند دهه پیش نگاه کنید؛ فرزند پزشک محله، کودکِ کارگرِ کارخانه، شاگردِ اولِ درسخوان و بچهای که در ریاضی ضعیف اما در ورزش نابغه بود، همه روی یک نیمکت مینشستند. آن کلاسهای شلوغ، یک «ایرانِ کوچک» با تمام تفاوتها و رنگهایش بود. اما امروز چطور؟