هفت مونولوگ از دل خاطرات جمعی معاصر؛ «احتمال ریزش باران» حمایت نشد
سید علی هاشمی کارگردان «ابری با احتمال ریزش» با اشاره به فضای مونولوگمحور نمایش، مطرح کرد که با توجه شرایط تولید پس از جنگ تا مرحله اجرا تنها متضرر شده و حمایتی از کار صورت نگرفته است.
سیدعلی هاشمی، کارگردان نمایش «ابری با احتمال ریزش باران» که این شبها در تئاتر شهر روی صحنه است، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره مضمون این اثر گفت: ما روایتگر قصهایم؛ قصههایی از دل شما، از دل همه ما. از دل خاطره جمعی ما ایرانیان معاصر که سرشار از روایت است. ببینید و بشنوید این قصهها و روایتها را و خودتان را که دیدنی و شنیدنی است.
وی درباره شرایط تولید و اجرای این نمایش در مقطع زمانی همزمان با بحرانهای اجتماعی و جنگ افزود: اجرای نمایش در این شرایط ریسک زیادی داشت. ما قبل از جنگ تمرین را شروع کرده بودیم و در حال آمادهسازی بودیم که جنگ اتفاق افتاد و متأسفانه تمرینها تعطیل شد. بعد از آتشبس اولیه، دوباره کار را شروع کردیم چون دیدیم خیلی از تئاترها هنوز راه نیفتادهاند و برای اینکه سالنها خالی نماند، تصمیم گرفتیم روی صحنه برویم.
هاشمی ادامه داد: اگر این کار را نمیکردیم سالن خالی میماند. همان موقع به آقای سلیمانی هم گفتم که کاش از طرف اداره کل هنرهای نمایشی برای گروههایی که این ریسک را پذیرفتند، امکانات و حمایتی در نظر گرفته میشد. اما تا اینجا اتفاق خاصی نیفتاده است؛ تنها بحثی که مطرح شده این است که شاید آن ۲۰ درصد فروش سالن گرفته نشود.
وی با اشاره به فشارهای مالی تولید گفت: به نظرم حداقل کاری که میتوانست انجام شود این بود که هزینه دکور، بروشور و لباس را اداره کل تقبل کند. الان ما فقط تا اینجا ضرر دادهایم.
این کارگردان درباره روند شکلگیری اثر نیز توضیح داد: چند ماهی آزاد بودم و دنبال نمایشنامهای بودم که مرا قلقلک بدهد اما پیدا نکردم. شکوفه هاشمیان یک مجموعه داستان کوتاه داشت که همزمان با اجرای ما منتشر شد. از میان آنها ۹ داستان را انتخاب کردم و تصمیم گرفتم به مونولوگ تبدیلشان کنم که در ادامه ۲ داستان حذف شد و هفت مونولوگ باقی ماند.
وی درباره نگاه فرمی خود به اثر گفت: چالش اصلی این بود که من اصولاً مونولوگ را خیلی دوست ندارم و گاهی خستهکننده میدانم. برای همین تلاش کردم برای آن فرم اجرایی تازهای پیدا کنم. بازیگر در این اثر خیلی مستقیم و بیواسطه برای تماشاگر قصه تعریف میکند و در جاهایی از راوی به بازیگر تبدیل میشود. این فرمی بود که دنبالش بودم و فکر میکنم تجربه بدی نشده است.
هاشمی در ادامه به مشکلات تبلیغاتی و شرایط تولید نیز اشاره کرد و گفت: نبود اینترنت واقعاً به ما ضربه زد. اینترنت که قطع یا محدود میشود، یکی از مهمترین ابزارهای تبلیغاتی تئاتر یعنی اینستاگرام عملاً از کار میافتد. در این سالها بخش زیادی از تبلیغات تئاتر و حتی بسیاری از کسبوکارها وابسته به فضای مجازی بوده است.
وی افزود: ما دوست داشتیم در زمان پس از جنگ اجرا کنیم تا سالن تئاتر خالی نماند، اما نیاز به حمایت بیشتری بود؛ چه در تبلیغات و چه در هزینهها. فکر میکنم ادارهکل هنرهای نمایشی میتوانست در این شرایط به گروههایی که اجرا را پذیرفتند، کمک بیشتری کند.
این کارگردان در پایان با اشاره به دشواریهای تولید این اثر گفت: مهمترین چالش ما این بود که کار درگیر شرایط جنگ شد و تمرینها تحت تأثیر قرار گرفت. حتی چند بازیگر که قرار بود با ما همکاری کنند، در نهایت نیامدند و ما را در شرایط سختی گذاشتند. از طرفی همه هزینهها از جمله دکور و لباس را خودمان پرداخت کردیم و این فشار مضاعفی بر گروه وارد کرد.
نمایش «ابری با احتمال ریزش باران» به نویسندگی شکوفه هاشمیان و کارگردانی سید علی هاشمی از ۲۴ اردیبهشت در تالار چهارسو مجموعه تئاترشهر روی صحنه رفته است و اجراهای عمومی آن تا ۲۹ خرداد ادامه دارد.
مبینا ابراهیمی، دانیال جوهرزاده، سحر غمخوار، مجید کریمی، آیه کیان پور، هاله گرجی و شکوفه هاشمیان گروه بازیگران این نمایش را تشکیل میدهند.
عکس از ملیکا اسلامی است.




























دیدگاهتان را بنویسید