اگر یک قهرمان تمام قدرت جسمیاش را از دست بدهد، هنوز میتوان او را قهرمان دانست؟قراردادهای قرضی؛ گام مثبت تراکتور برای باشگاهداری مدرن
باشگاه تراکتور با سیاستی جدید، جوانان با استعداد خود را به میادین لیگ برتر میفرستد تا تجربه بیشتری کسب کنند.
به گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، تیم فوتبال تراکتور این روزها مسیری تازه را تجربه میکند. بعد از چند سال ناکامی در گذشته، حالا به نظر میرسد باشگاه تبریزی بالاخره برنامه بلندمدتی را دنبال میکند؛ برنامهای که ستون اصلیاش، ثبات، سرمایهگذاری روی جوانان و میداندادن به آنها در فضای رقابتی لیگ برتر است.
تراکتور در فصل اخیر نشان داد که با اتکا به ثبات نسبی در کادر مدیریتی و حمایت بینظیر هواداران، میتواند هم در لیگ برتر جام بگیرد و هم در لیگ نخبگان آسیا بهترین کارنامه را میان نمایندگان ایران ثبت کند.
عملکرد اخیر تراکتور نشان میدهد ظاهراً مدیران این باشگاه به همین نتایج بسنده نکردهاند و حالا به فکر فردا هم هستند. آنها به خوبی میدانند که برای ماندگاری در اوج، نمیشود فقط به ستارههای امروز اکتفا کرد، بلکه باید نسل بعدی را هم ساخت و برای روزهای سخت، پشتوانههای مطمئنی آماده کرد.
قرضدهی هوشمندانه؛ تجربه لیگ برتری بازیکنان جوان به جای نیمکتنشینی
یکی از اقداماتی که مدیران باشگاه تراکتور انجام دادهاند، قرضدادن هوشمندانه بازیکنان جوان به سایر تیمهای لیگ برتری است. منطق پشت این تصمیم ساده ولی هوشمندانه است، به جای اینکه این بازیکنان روی نیمکت تراکتور پرستاره بنشینند و فرصتهای طلایی رشد را از دست بدهند، به تیمهای دیگر بروند، دیده شوند، اشتباه کنند، یاد بگیرند و با کلی تجربه به تیمشان برگردند.
این روش در فوتبال اروپا سالهاست که جواب داده و حالا به نظر میرسد تراکتور هم دارد پایههای آن را در فوتبال ایران پیاده میکند.
سعید کریمآذر، هافبک بومی و جوان تراکتور که پیشتر سابقه حضور در ترکیب اصلی را هم دارد، تازهترین نمونه این سیاست است. او که قرارداد بلندمدتی با تراکتور دارد، این روزها بهصورت قرضی به چادرملو اردکان پیوسته تا پختهتر از قبل به تبریز برگردد.
کریمآذر در سالهای گذشته نشان داده که توانایی بازی در سطح اول فوتبال ایران را دارد و باشگاه امیدوار است این پسر تبریزی بتواند بعد از مدتی، مهرهای تأثیرگذار برای ترکیب اصلی شود. حالا نوبت به او رسیده که با بازیهای منظم در چادرملو، کمبودهایش را برطرف کند و با اعتمادبهنفس بالاتر به تراکتور بازگردد.
محمدمهدی جاننیا هم داستان مشابهی دارد. این هافبک خلاق و پرانگیزه که تازه قرارداد پنجسالهاش را با تراکتور تمدید کرده، حالا برای دیدهشدن و بازی بیشتر راهی مس شهر بابک شده است.
جاننیا از آن دسته بازیکنانی است که هواداران تراکتور خیلی به او امید بستهاند. جالب اینکه جاننیا در اردوی تیم ملی جوانان هم حضور دارد و همه چیز نشان میدهد که او یکی از آیندهدارترین استعدادهای فوتبال ایران محسوب میشود.
تمدید قرارداد پنجساله با او نشان میدهد که باشگاه چقدر برای این بازیکن ارزش قائل است و قرضدهی به مس شهر بابک هم فقط برای این است که جاننیا در فضای رقابتی، خودش را بهتر نشان بدهد.
از استعدادیابی تا تولید سرمایه؛ مدلی که به سود همه تمام میشود
این رویه اما فقط به سود ترکیب تیم نیست. از نگاه مالی هم شرایط را برای باشگاه جذابتر میکند. جوانانی که در تیمهای دیگر خودشان را نشان میدهند، ارزششان بیشتر میشود و باشگاه میتواند در آینده یا از آنها در ترکیب خودش استفاده کند یا با فروششان، درآمدزایی داشته باشد. این دقیقاً همان چیزی است که باشگاههای حرفهای در سطح جهان سالهاست دنبال میکنند. تراکتور اگر بتواند هر سال دو یا سه بازیکن جوان را به قیمت خوبی بفروشد، دیگر نیازی به تأمین مالی از راههای پرریسک نخواهد داشت و میتواند روی پای خودش بایستد.
فوتبال تبریز و آذربایجان شرقی همیشه استعدادهای نابی داشته، ولی خیلی وقتها این استعدادها یا نادیده گرفته شدهاند یا در مسیر درستی پرورش نیافتهاند.
بارها دیدهایم که بازیکنان مستعد این منطقه به دلیل نبود برنامهریزی درست، راهی تیمهای دیگر شدهاند و تراکتور از داشتنشان محروم مانده است. به نظر میرسد مدیران فعلی تراکتور فهمیدهاند که برای ساختن یک تیم واقعاً بزرگ، باید از ریشه شروع کرد.
استعدادیابی درست، قراردادهای بلندمدت، قرضدهی حسابشده و صبوری در کنار هم میتوانند معادلهای بسازند که در نهایت به سود باشگاه، بازیکن، فوتبال ایران و حتی تیم ملی تمام شود.
مدیران باشگاه تراکتور با این رویکرد جدید نشان دادهاند که نگاهشان به فوتبال، نگاهی کوتاهمدت و نتیجهگرای صرف نیست. آنها میخواهند سیستمی بسازند که سالها بتواند برای باشگاه بازیکن پرورش دهد، بدون اینکه نیاز باشد هر سال هزینههای سرسامآور برای خرید ستاره بپردازند. این دقیقاً همان چیزی است که از یک باشگاه مدرن انتظار میرود و تراکتور حالا دارد گامهای اولیه را در این مسیر محکم برمیدارد.
حالا باید دید این استراتژی تا کجا پیش میرود و آیا مدیران تراکتور به اندازه کافی حوصله خواهند داشت تا ثمرات این مسیر را ببینند یا خیر. برخی باشگاهها در ایران شروع خوبی داشتهاند اما در نیمهراه خسته شدهاند و به سراغ روشهای قدیمی برگشتهاند.
انتهای پیام/
دیدگاهتان را بنویسید